krk.color

na kilka dni wybywam do krk. jak ktoś i tam się przywałęsa to numer znacie.

don mexicano, señor christof

tą super przecudowną fotę strzelił tadadam grzesiek cejko!
i warto było wstać o tej 3 nad ranem by zdążyć na wschód słońca, którego nie było

wczoraj odkryłam następną szufladę.

bo to u nas rodzinne. mnie w gips jego za astronautę.

poznajcie mężczyznę mojego życia.

bo kto nie wie nic o tym ten nie wie nic wcale
ubolewam nad brakiem zdjec, baardzo.

open'er

siedzę wlasnie w gdyni, popijam ciepla herbatke i krusze bloto z ubran. fest genialny. ach och. nie tyle co same koncerty ile pobyt na podtopionym polu namiotowym i miedzynarodowe integracje. zdjec ni ma. ale za to pozdrowię: karolajn, an, tomkow dwoch, grzeska, miksona, martyne, kasie, pitiego, gonza, sieczke, dominasa, piotrka kasie dwie, asie, agnieszkę vel. agnolię oraz ostatniodniowe ankę i kamę, holendrow ze swieza holandia, pijanych sadziadow angoli, kasię i ciocię bez której nie dostałabym biletu oraz michala b. z wawy ktory kurierem mi go wyslal, wujka samo zlo, makowieckiego i pana z kombajnu
;*
haaalaaa!
i wszystkich tych z którymi nie spotkalam się z roznych wzgledow.

because daft punk is playing at my house

muahahaha
ten niedorozwój w fioletowym to ja.
(zwróccie uwagę na sam początek filmiku)

bo od soboty robię przy lodach. zapraszam do "pod słodką borówką" na rynku koło pizzy hut.

dziś zrobiłam zdjęcie. zdjęcie, które żyło. było tak rozmowne, że aż się przeraziłam.
dlatego go tu nie umieszczę. bo polaroid może byc jeden i tylko jeden.
to u góry jest tak sztuczne i puste, że aż martwe. nawet gdybym dorobiła do niego jakąś ideologiczną historię, nie stałoby się pełniejsze. co nie oznacza wcale, że nie lubię go.